Overkomt het je of maak je onbewuste keuzes? 

Ik zou willen dat de gemiddelde mens zou beseffen dat dit het beginsel is van iedere mogelijke vorm van de slachtofferrol: Denken dat anderen wel gaan ingrijpen voor je, denken dat er geen andere keuze is dan wat er nu gebeurd of denken dat het nou eenmaal zo gaat en hoort. Toch wil het slachtoffer in jou altijd gered worden. Maar niet door de ideale omstandigheden of de redder in nood….

Om weer de regie te nemen over je eigen leven is beseffen dat – tenzij er uitzonderlijke situaties zijn buiten je macht om zoals een overlijden- je nooit zielig bent. Dit was voor mij één van de moeilijkste elementen om uit mijn eigen slachtofferrol wakker worden. Hoezo niet? Soms ben je als mens toch gewoon super zielig? Nee. Je bent niet zielig, je voelt je zielig en het is aan jou te beslissen wat je met dat gevoel doet. Het wegstoppen is in ieder geval het minst verstandige idee, door het bijvoorbeeld weg te eten, feesten of er niet over te praten. Voel je ongemak? Dan is het aan jou of je actief beslist of je er wel of niet de rest van de dag in wilt blijven hangen.

Vraag jezelf af hoe je vanuit deze “freeze” de energie weer in beweging kunt brengen en actief kunt “vechten” voor wat je wel wilt of “vluchten” voor wat je niet wilt. 

De ellende is dat als je de slachtofferrol bent gaan zien als een onderdeel van wie je bent (passief, naïef, niet zo adrem etc.) dat je bevriest in situaties waarbij iemand de rol van een dader aanneemt. Ook dan vecht of vlucht je niet. Nou is een situatie met iemand vaak nog wel iets waar je met anderen over kunt praten en gemakkelijker gezond in gespiegeld kunt worden.

Maar als we het hebben over dat het leven de dader (ofwel leraar) is, dan zul je eerder veel en verschillende adviezen krijgen die je nog verder laten bevriezen, of je denkt letterlijk dus “Dit overkomt mij, ik ga gewoon minder aanwezig zijn in mijn lichaam, dan gaat het vanzelf sneller voorbij.”

Wat er dan eigenlijk gebeurd is dat je eigenlijk ook niet meer open staat om er rustig over na te denken met oplossingen en alternatieven. Als je in een gezonde dynamiek met jezelf, anderen en het leven staat dan zoek je bijvoorbeeld uit waarom je je geleefd voelt en wat je kunt veranderen om meer energie en tijd voor jezelf te hebben om leuke dingen te doen. Maar als je in de slachtofferrol zit voel je jezelf opbranden en voel je alleen maar dit gaat zo niet langer maar er is geen andere uitweg…

Deze dynamiek werd mij met mezelf vooral heel erg duidelijk toen ik als 23 jarige in een burn-out belandde: Ik dacht niet na over of ik de baan wel leuk genoeg vond, of dat er misschien bepaalde aanpassingen konden worden gedaan op de werkvloer waardoor ik minder zou opbranden. Iedereen deed dit, zo gaat het gewoon en ik had geen andere keuze want hoe zou ik dan uiteindelijk huisje boompje beestje moeten betalen? Wat er dus volgens mij ook heel erg bij hoort is het leven in een angstvallig toekomstbeeld in plaats van in het hier en nu en je emoties voorvoelen en daarnaar luisteren en acteren. Als je voelt dat je opgebrand raakt en geen zin hebt om iets aan te gaan, dan is dat genoeg om iets te willen veranderen in plaats van door te buffelen. Weet ik nu.

Ik denk dat te veel mensen zich hierin herkennen omdat de Nederlandse cultuur vooral draait om goed presenteren (goede cijfers halen) en ook als je je niet topfit voelt opdraven op de werkvloer. Dat is in het buitenland echt wel anders. In sommige culturen is het zelfs normaal om thuis te blijven als het regent omdat je daar mogelijk ziek van zou kunnen worden. Naar je gevoel, lichaam of intuïtie luisteren is ons dus afgeleerd. En ja, dan is “The show must go on” een veel natuurlijkere stap.

Wat velen van ons niet snappen is dat ergens NEE tegen zeggen, JA zeggen is tegen iets anders. Dus als je NEE zegt tegen je droomleven, zeg je JA tegen die vaste baan die je daarvoor nu nodig hebt. Als je je niet bewust bent van waar je nu JA tegen zegt ben je eigenlijk alleen maar slachtoffer van je NEE.

Lees dat nog maar eens een keer: Als je niet bewust bent van waar je nu JA tegen zegt ben je enkel slachtoffer van je NEE.

Sommige fases van ons leven zijn de fases waarin we betalen voor de wensen die uitkomen in andere fases. Door hier bewust van te zijn ontstaat er vaak innerlijke rust en vrede of juist een groter begrip voor dat de fase waar je nu tijdelijk in zit. Dat je nu de vrijheid hebt en weinig zorgen hebt betekend dat soms dat je er later weer de prijs voor betaald.

Geniet dus van elke fase door bewust te zijn van de keuzes die je maakt en doe altijd onderzoek naar wat de alternatieven zijn zelfs als je al van tevoren eigenlijk al weet dat je er niks mee gaat doen.  Dit doe je puur en alleen om duidelijker voor je te zien waar je precies JA en NEE tegen zegt. Informeer naar de alternatieven en maak dan een bewuste keuze. Laat dit soort belangrijke keuzes niet in een roes aan je voorbij gaan waardoor je het gevoel hebt dat je geen kant op kan. Zo kan je na het horen van alle alternatieven om meer vrije tijd te hebben misschien uiteindelijk gewoon tot de conclusie komen: “Ik kies er bewust voor om nu minder vrije tijd te hebben omdat de prijs hiervan later komt, dit is een bewuste keuze.”

Je bent in uitzonderlijke gevallen een slachtoffer van het leven en in de meeste gevallen slachtoffer van het maken van onbewuste keuzes, die onbewuste ja’s op dingen waar je nee op wilt zeggen. 

Je lichaam, gevoel of intuïtie is een sterke raadgever, maar niet om in te blijven hangen maar om mee te kijken naar wat niet werkt en mag veranderen. Wij mensen zijn eeuwig transformerend, laat het leven en je (on)bewuste keuzes niet aan je neus voorbij gaan, het is te kort om er niet van te genieten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *